21T18 EVE-NG w 10 min. [Instalacja]
Symulator Sieci
Więcej miejsc do posłuchania:
Link do artykułu.
0:00 Wprowadzenie
0:16 Gdzie ściągnąć EVE?
1:15 Instalacja EVE dla ESX
4:11 Konsola wirtualnej maszyny – logowanie
5:55 Uruchomienie maszyny wirtualnej EVE-NG
7:15 Skonfigurowanie Klienta
8:44 Podsumowanie odcinka
Transkrypcja
Cześć! Chcesz zobaczyć, jak zainstalować sprawnie Next Generation środowisko wirtualizacji sieci, czyli EVE-NG? Jeżeli tak, to w tym odcinku właśnie pokażę, jak to zrobić.
Zacznijmy od tego, gdzie można ściągnąć EVE. Czyli jest to projekt EVE-NG, można w wyszukiwarce znaleźć ten link albo możesz przejść do artykułu mojego bloga. Tam wszystkie linki, które są potrzebne, również zamieszczę. Czyli jeżeli chcesz sobie zobaczyć w artykule Instalacja EVE-NG,
jest tu niżej „Przygotowanie potrzebnych plików do instalacji”, i jest tutaj link do pobrania tego oprogramowania. Jak również kolejne linki, które są opcjonalne, ale też się przydają, czyli oprogramowanie dla klientów.
Wróćmy do EVE-NG. Czyli ze strony download trzeba po prostu wybrać odpowiednią wersję, np. Community, o której ja tutaj będę dzisiaj opowiadał i ściągnąć sobie wersję OVF. Gdy tę wersję już mamy, możemy przejść
do instalacji. Ja akurat pokażę, jak zainstalować ten EVE-NG dla ESXi, czyli importujemy w ESXi te pliki OVF i idziemy dalej z tą instalacją. Czyli wskazujemy w tej instalacji, gdzie mamy, czy w imporcie, gdzie mamy te pliki, OVF.
Nazywamy wirtualną maszynę. U mnie to będzie EVE-COMM-VM, tak Radek,
przygotowujący ten materiał, stworzył nazwę. Następnie z plików, które wcześniej były ściągnięte, kopiuję VMDK i OVF. Te pliki należy przenieść
tutaj do okna instalacji. Kolejny krok: w imporcie tej maszyny wirtualnej to wybranie datastore’a, czyli gdzie ma być ta wirtualna maszyna zaimportowana. Następnie dodatkowe opcje importu, czyli jaka sieć ma być wybrana. U mnie to będzie Management VLAN 253.
Lecimy dalej. Disk provisioning: ja wybieram Thin, czyli będzie się zapisywał dopiero ten dysk w momencie, kiedy dane będą tam transferowane. Mamy podsumowanie. Możemy kończyć ustawienia dotyczące importu. Widać, że się to zadanie importu pojawiło. Ja przyspieszyłem tu oczywiście troszeczkę ten import, żeby iść dalej. Kolejnym krokiem, który tutaj należy zrobić, to wejść w edycję tej wirtualnej maszyny i dodać dysk twardy, czyli drugi wirtualny dysk. Standardowo mamy 50 GB, tak jak tutaj widzisz Hard disk 1, a chcemy dodać drugi dysk, domyślnie mi się dodał tutaj jako 16 GB, a 250 GB to jest wielkość dysku, którą będziemy chcieli dodać do tej wirtualnej maszyny. To, co jeszcze istotne, to trzeba zaznaczyć wersję kontrolera SCSI, a to dlatego, że jest domyślnie ten system przygotowany w taki sposób, że dodanie kolejnego dysku w wersji kontrolera SCSI będzie umożliwiało połączenie wirtualnej partycji wielkości tej przestrzeni dyskowej, którą mamy sumarycznie dostępną na tym EVE-NG. Jest to potrzebne pod wirtualne maszyny, czyli jak będziemy mieli to środowisko zainstalowane już, to kolejne wirtualne maszyny, które będziemy tam wysyłać, będą zapisywane właśnie na tym dysku twardym. W związku z tym w zależności od wielkości środowiska należy odpowiednią ilość miejsca przewidzieć. Gdy już mamy uruchomioną tę maszynę wirtualną, ona się tutaj nam pojawi z takim domyślnym oknem logowania, to jest widok z konsoli, tutaj wpisujemy domyślne dane, czyli: Root, Password EVE. Jeżeli będziesz chcieć mieć to do przeklejenia, czy sprawdzić, to na stronie artykułu dotyczącego tego procesu możesz znaleźć domyślne loginy i hasła. Po pierwszym logowaniu mamy prośbę o podanie nowego hasła Roota. Czyli zmieniamy to hasło domyślne. Bardzo dobrze, tak należy robić. Następnie wpisujemy nazwę
tego serwera. W moim przypadku zostawiam domyślną, czyli EVE-NG.
Kolejnym krokiem jest podanie nazwy domenowej. U mnie domena będzie inna, czyli ja nazwę domenową tutaj podam netadminpro.pl. Kolejnym krokiem jest sposób przypisania adresu IP, w mojej sieci akurat ten serwer będzie miał przypisany adres IP statycznie. Więc przy statycznym wybraniu typu muszę wpisać ręcznie ten adres IP. Następnie maskę. I domyślną bramę. Kolejnym krokiem typowym to jest podanie serwera NTP. W moim przypadku Tempus 1 i informację, czy będę wychodził przez proxy. Nie, w moim środowisku proxy nie ma, czyli mogę przejść do uruchomienia już skonfigurowanej maszyny.Czyli jesteśmy teraz na etapie uruchomienia maszyny wirtualnej EVE-NG z ustawieniami, które konfiguracyjnie przez konsolę wprowadziliśmy. Teraz mogę się już zalogować do tego panelu www, czyli łączę się na adres IP mojego serwera i podaję domyślne dane logowania. To są inne dane niż do konsoli. Czyli tutaj w interfejsie www mamy użytkownika domyślnego admin i hasło EVE. Więc logujemy się domyślnymi poświadczeniami i pokazuje nam się takie okno zarządzania plikami. Czyli takie główne okno, gdzie będziemy wysyłać docelowo pliki, jak będziemy budować nasze środowisko. Kliknijmy system i zobaczmy, co pokazuje mi tutaj moja wersja tego zainstalowanego serwera. Czyli widzimy, ile procesorów jest użytych, ile pamięci jest użytej, ile plików wymiany Swap i ile całkowitego dysku jest zużytego. Czyli mamy tutaj ogólny pogląd na to, w jaki sposób nasz serwer działa.
Okej, kolejnym krokiem, jak już mamy serwer zainstalowany, mamy do niego dostęp, mamy skonfigurowane IP, to teraz przyszła pora na skonfigurowanie klienta. W tym przykładzie pokażę Ci, jak skonfigurować takiego klienta w oparciu o system Linux. W tym przypadku to jest Mint i Radek nam
tutaj przygotował przykład, jak konfigurować czy zainstalować tego klienta.
Pierwszym krokiem jest dodanie do repozytorium tego Linuksa takiego repozytorium eve-ng-integration. Czyli stąd będziemy instalować tę paczkę. Dodajemy takie repozytorium, oczywiście trzeba podać hasło dotyczące uprawnień Roota, zaakceptować i mamy katalog, czy taki zbiór informacji, skąd możemy instalować tego klienta EVE-NG. Teraz kolejnym krokiem jest aktualizacja naszej bazy informacji o pakietach, czyli sudo apt-get update. To się tutaj zaktualizuje dla nas szybko. Kolejnym krokiem, jak już mamy aktualną bazę informacji o pakietach, będzie wywołanie polecenia sudo apt-get install eve-ng-integration. Czyli to jest możliwość instalacji klienta na Linuksie. Zatwierdzamy i cały pakiet nam się tutaj instaluje. Jeżeli chodzi o instalację klienta, to jest wszystko. Możesz oczywiście instalować innych klientów, jest klient na Windowsa, jest klient na MAC’a, w zależności od tego jakiej stacji używasz. Niezależnie od klienta do serwera łączysz się w ten sam sposób. To jest całość procesu instalacji.
Jeżeli chcesz posłuchać więcej na temat kontekstu EVE-NG, jakie możliwości daje to oprogramowanie, dlaczego to EVE-NG jest alternatywą dla GNS 3,
to zapraszam do mojego podcastu. Tam szerzej rozwinę temat dookoła tego
instalowania EVE-NG, które widziałeś dzisiaj. Na dzisiaj to tyle, dziękuję
Ci za uwagę i do zobaczenia już za tydzień.






