Podkast 21T39 VOIP [Konfiguracja]

WERSJA TEKSTOWA:

Cześć, witam Cię w moim podkaście, dziś temat Voice Call Menagera, czy Cisco Call Managera CCMA. Można go używać w dwóch wydaniach. W większych instalacjach używa się osobnego serwera, w mniejszych instalacjach, w zdalnych lokalizacjach, żeby minimalizować ilość serwerów, można używać minimalną ilość funkcjonalności Call Managera na routerze Cisco.

Zanim przejdziemy do szczegółów implementacyjnych, dwa słowa odnośnie do tej technologii. Moje doświadczenie jest takie, że technologia Voice, tj. głosowa zaczyna być bardzo ograniczona. Jak kiedyś była fala i mocne dążenie, aby wszystkie telefony analogowe migrować do IP, tak dziś telefony IP mają w zasadzie uzasadnienie tylko w jakiś bardziej wyspecjalizowanych scenariuszach typu call center – w sytuacjach, gdzie jest wymagany telefon stacjonarny. W wielu instytucjach publicznych, działających klasycznie, te telefony istnieją i są nadal używane. Natomiast widać wyraźny trend, z uwagi na dostępność telefonów komórkowych dla pracowników i ich niewielką cenę, że wiele firm – szczególnie tych mniejszych, mniej stacjonarnych, nie decyduje się na rozwiązania telefonii IP, bo koszt ten idzie z pakietów telefonii komórkowej.

Jeżeli natomiast mówimy o dużych przedsiębiorstwach, gdzie pracuje np 10 000 osób, w różnych lokalizacjach. Osoby te przychodzą do biura, pracują w sposób powtarzalny przy biurku. Tutaj telefonia ma większe uzasadnienie i często, jeśli była wdrożona, tak pozostaje. Jest to duży trend, który się zawęził do mniejszego i bardziej specjalistycznego. Nie zmienia to faktu, że warto zobaczyć, jak można szybko i łatwo tą podstawową funkcjonalność osiągnąć, dla jakiś małych lokalizacji, po czym skonfigurować sobie na routerze taką funkcjonalność Call Managera.

Zacznijmy od tego, że aby taki Menager mógł zadziałać, musi być oczywiście na czymś postawiony. Jak wspomniałem, może to być serwer zewnętrzny, może to być funkcjonalność na routerze. Musi być przypisany do tego Call Managera adres IP, musi być też, w jakiś sposób powiadomiona końcówka telefonu, do jakiego Call Managera ma się odnosić. Najczęściej ta informacja, jest w opcji DHCP podawana, w opcji 150. Jednocześnie jest to informacja o adresie serwera TFTP oraz serwera Call Managera, tak aby można było sobie pobrać konfiguracje. Telefon jak jest uruchamiany, nie ma sam z siebie domyślnie pobieranej konfiguracji. Musi się dopiero podłączyć do Call Managera, ściągnąć sobie oprogramowanie, jeśli jest jakaś aktualizacja, ściągnąć sobie stamtąd konfiguracje, zsynchronizować się z Call Menagerem i dopiero może wykonywać kolejne zadania.

W Call Menagerze musimy podać informacje dotyczącą nr telefonów, linii telefonicznych, powiązania tych dwóch rzeczy, tj. aparatu i nr telefonicznego. Jeżeli chodzi o najprostszy scenariusz, można to po prostu wykonać komendą automatycznego wiązania. Jeżeli mówimy o bardziej produkcyjnych, rozbudowanych środowiskach, to identyfikator tego telefonu, wiąże się bezpośrednio z konkretnym numerem telefonu, konkretnej osoby. Chcemy się dodzwonić przecież do konkretnej osoby, nie do „jakiejś”, „gdzieś”. W związku z tym, jest to wykonywane najczęściej w ten sposób. W nowszych systemach IP, które widziałem, jest możliwość logowania się do telefonu. Możemy się z telefonu wylogować, możemy zmienić biurko, jeśli są np hot deski, wpisać swoje poświadczenia do innego telefonu i jesteśmy pod naszym nr stacjonarnym dostępni w innym miejscu. To już jest bardziej rozbudowana funkcjonalność, niż podstawowego call managera express na ruterze, w każdym razie takie scenariusze też widziałem, mają one jakiś sens. W zależności od tego, jaką funkcję dany pracownik pełni.

Przez długi okres, gdy pracowałem w korporacji, miałem swój nr telefonu IP, w praktyce ogóle z tego nie korzystałem. Moja charakterystyka pracy była taka, że byłem bardzo mobilny i w zasadzie wszyscy do mnie dzwonili na nr telefonu komórkowego. W takich przypadkach ten telefon stacjonarny ma niewielkie znaczenie – jeżeli dany pracownik ma komórkę. Natomiast jeśli tej komórki nie ma i jest to jedyny sposób głosowej komunikacji – wtedy telefon IP ma sens. Aczkolwiek pojawia się inny trend – możliwość komunikacji przez komunikatory na komputerach stacjonarnych, mówimy tutaj o Skype for Business, Teams lub inne tego typu narzędzia, gdzie dzięki słuchawkom możemy łączyć tych pracowników. Widać wyraźnie, że jest to kwestia przyzwyczajenia użytkowników. W końcu, skoro i tak pracownik ma komputer i pracodawca mu powie: Tu masz jeszcze słuchawki, masz się nimi komunikować, to jest to możliwe do zrobienia. Widziałem nawet takie łączenie wersji, że możemy np kabelkiem podłączyć komputer do telefonu i dzięki temu automatycznie zalogować dane konto na telefonie, tak, żeby nie trzeba było nic wpisywać i w momencie, gdy przychodzimy z laptopem, podłączamy się do telefonu kabelkiem USB, mamy nasz stacjonarny nr telefonu dostępny i możemy z tej fizycznej słuchawki korzystać.

Moja osobista opinia, jeśli chodzi o komfort, jeśli są to krótkie połączenia telefoniczne, to wolę sobie ponieść taką słuchawkę z biurka niż za każdym razem zakładać słuchawki. Jest to kwestia preferencji indywidualnych. Jeśli byłbyś ciekaw, jak skonfigurować taką podstawową funkcjonalność telefonu IP w zakresie Cisco Call Managera w wersji Express, czyli na routerze, pokazuje jak to zrobić w poniedziałkowym odcinku. Dowiesz się, jak powiązać numery telefonów z aparatami, wskazać numery telefonów i wykonać rozmowę testową. Zachęcam Cię do obejrzenia, jeśli ten temat Cię ciekawi, jeśli nie a ciekawią Cię inne tematy, daj znać jakie w komentarzu.

To tyle na dziś, dziękuję Ci za uwagę i do usłyszenia za tydzień 🙂